Przez kilka dni zespół zna już nowy program, lecz część spraw nadal prowadzi w starym. Jedna osoba kończy dokument, druga widzi zamówienie jako niezrealizowane i przygotowuje je ponownie. To przykładowa sytuacja, której warto zapobiec przez ustalenie granicy między obiegami. Sam termin instalacji nowej aplikacji nie mówi jeszcze, gdzie wolno wystawiać faktury i kto sprawdza sprawy rozpoczęte wcześniej.
Wyznacz granicę pracy, a nie tylko datę w kalendarzu
Moment przełączenia powinien wskazywać, od kiedy nowe dokumenty powstają w wybranym narzędziu. Uzgodnij również wyjątki: co zrobić z roboczą fakturą przygotowaną wcześniej, niedokończonym zamówieniem i sprawą wymagającą korekty. Nie trzeba rozstrzygać ich identycznie, ale każda powinna mieć przypisaną ścieżkę oraz osobę odpowiedzialną za jej zakończenie.
Warto ustalić dokładny moment wykonania końcowego eksportu i zakres danych, które zmieniły się po wcześniejszej próbie migracji. Jeżeli użytkownicy nadal edytują źródło, wynik importu może nie odpowiadać stanowi widocznemu w starym systemie. Przed przełączeniem trzeba więc uzgodnić, kiedy kończy się wprowadzanie zmian albo jak zostaną przeniesione ostatnie różnice. Nie należy ogłaszać zgodności baz wyłącznie na podstawie próby wykonanej kilka dni wcześniej.
Numerację dokumentów uzgodnij z księgowością i dostawcą programu. Zmiana aplikacji nie jest powodem, aby przypadkowo powtórzyć wcześniej użyte numery.
Rozdziel ćwiczenie od rzeczywistego wystawiania
Praca równoległa może oznaczać porównywanie wyników na danych testowych albo rzeczywiste działanie dwóch narzędzi. To różne sytuacje. Przed rozpoczęciem prób określ, która aplikacja prowadzi bieżącą sprzedaż, a która służy do nauki i kontroli. Użytkownik powinien rozpoznać środowisko przed zatwierdzeniem dokumentu, również wtedy, gdy otwiera je z zapisanej zakładki.
Ministerstwo Finansów udostępnia środowiska testowe i przedprodukcyjne KSeF. Fikcyjnych faktur nie należy wysyłać do środowiska produkcyjnego, gdzie skuteczna wysyłka wprowadza dokument do obiegu prawnego. Zasady danych oraz uwierzytelniania trzeba dopasować do wybranego środowiska. Sama nazwa „demo” w programie komercyjnym nie wystarcza do potwierdzenia, z jakim systemem rzeczywiście się łączy.
Przed próbą sprawdź także integracje. Program może pobierać zamówienia ze sklepu, uruchamiać wysyłkę dokumentów lub przekazywać dane do kolejnej aplikacji, zależnie od konfiguracji. Ustal z dostawcą, które połączenia działają podczas ćwiczenia i jakie skutki wywoła zatwierdzenie. Nie kopiuj ustawień produkcyjnych bez sprawdzenia ich znaczenia.
Spisz otwarte sprawy przed zamknięciem starego obiegu
Lista wystawionych faktur nie pokazuje wszystkich zadań wymagających dokończenia. Mogą pozostać dokumenty robocze, oczekujące wyniki wysyłki, zamówienia częściowo rozliczone albo pytania od księgowości. Warto przejrzeć je z osobami, które prowadziły bieżącą obsługę, i wskazać dalsze postępowanie dla każdej pozycji.
W rejestrze przekazania przydatne będą:
- oznaczenie zamówienia lub dokumentu i jego ostatni potwierdzony stan;
- program, w którym wykonano dotychczasowe czynności;
- informacja o wysyłce do KSeF oraz znanym wyniku, jeśli dotyczy;
- następne działanie, odpowiedzialna osoba i miejsce jego wykonania;
- sposób potwierdzenia, że sprawa została zamknięta.
Jeżeli wynik wysyłki jest nieznany, najpierw trzeba go ustalić. Przygotowanie tej samej sprzedaży w drugim programie nie rozwiązuje braku informacji o pierwszej operacji. Odszukaj dokument i jego status, a w razie potrzeby poproś wsparcie o sprawdzenie konkretnej sesji lub zgłoszenia. Dopiero na podstawie potwierdzonego stanu można wybrać dalsze działanie.
Numer KSeF jest unikalnym identyfikatorem faktury w tym systemie. Przechowuj jego powiązanie z numerem własnym dokumentu i sprawą biznesową, jeżeli tak przewiduje używany obieg. Nie zmieniaj numeru faktury tylko po to, aby ominąć komunikat o powtórzeniu bez wyjaśnienia, czego dotyczy. Kontrola duplikatów w konkretnym narzędziu nie zastępuje wiedzy o tym, czy daną sprzedaż już udokumentowano.
Pierwsza zmiana potrzebuje prostych reguł
Po przełączeniu przekaż zespołowi jedną aktualną instrukcję. Powinna wskazywać miejsce wystawiania nowych faktur, dostęp do historii i kontakt w razie problemu. Jeśli stary program pozostaje dostępny do odczytu, wyjaśnij zakres tego dostępu. Możliwość otwarcia aplikacji nie powinna być rozumiana jako zgoda na kontynuowanie całego dawnego obiegu.
Nie ograniczaj informacji do osób pracujących w dniu uruchomienia. Zastępca, księgowość i zewnętrzne wsparcie również powinni wiedzieć, od kiedy obowiązuje nowe postępowanie.
Przy pierwszych dokumentach sprawdź dane, kolejność numeracji i wynik wysyłki. Ustal częstotliwość kontroli odpowiednią do sposobu pracy firmy oraz osobę, która potwierdzi rozliczenie spraw otwartych. Jeżeli część obsługi wykonuje integracja, sprawdź również jej rezultat. Ręczne wystawianie w nowym programie i automatyczne generowanie w starym połączeniu nie powinny pozostawać dwiema nieuzgodnionymi drogami dla tego samego zamówienia.
Plan całej zmiany narzędzia przedstawia artykuł: https://clivio.pl/stary-program-do-faktur-nie-obsluguje-ksef-jak-przejsc-na-nowe-narzedzie-w-30-dni-bez-utraty-historii-faktur/. Moment przełączenia warto uzależnić od potwierdzonej gotowości danych, użytkowników i połączeń, a nie wyłącznie od końca przyjętego harmonogramu.
Przy problemie najpierw określ stan dokumentów
Wcześniej ustal, kto może zatrzymać dalsze czynności i jak zespół otrzyma informację o problemie. Sam komunikat „wracamy do starego programu” jest zbyt ogólny. Trzeba sprawdzić, co powstało już w nowym narzędziu, które dokumenty wysłano i gdzie znajdują się najnowsze dane. Przywrócenie starszej bazy bez uzgodnienia tych zmian może pozostawić użytkowników z nieaktualnym obrazem pracy.
W razie niejasności zbierz krótki zestaw informacji:
- ostatnią operację zakończoną z potwierdzonym wynikiem;
- listę dokumentów lub zamówień, których dotyczy problem;
- wykonane czynności i zaobserwowany komunikat;
- wskazanie, kto wyjaśnia sprawę i kiedy przekazuje kolejną informację.
Zamknięcie przełączenia potwierdź po sprawdzeniu otwartych pozycji i dostępu do historii. Zapisz, gdzie kończy się każda pozostała sprawa oraz kto ją prowadzi. Osoba dołączająca do obsługi po uruchomieniu powinna odnaleźć te ustalenia bez odtwarzania rozmów zespołu.
Artykuł partnera









